ရာမညေျမမွႀကိဳဆိုပါ၏.....ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ႀကပါေစ.....

တခါတေလေတာ့လည္းကြာ
ေတြးရေဆြးရတာခက္ေတာ့အခက္သား
ငါအခုကဗ်ာေတြေရးေနတယ္
ဒါေတြက အေတြးေတြေပၚလာလို့မ်ား
ငါေရးခ်င္တာေတြကို ေရးေနတယ္လို့
မင္းထင္ေနမလားမသိဘူးေနာ္...
ဒါေတြက ငါ့ရင္ကခံစားခ်က္ေတြကို
မင္းသိရွိေစဖို့ေရးေနတာေတြပါကြာ..။

ေငြလေရာင္ေအာက္က
ငါအလြန္ခ်စ္ခင္ခဲ့ရတဲ့
တခုတည္းေသာ မင္း မ်က္ႏွာေလး
ငါ့ အေရွ့မွာ ႀကယ္စင္ေတြနဲ့အတူ လွပခဲ့ဖူးေလရဲ့
အဲ့အလွေတြကို ငါျပန္လည္တမ္းတမိတယ္ကြာ.။

ျမစ္တစ္စင္းကို ႏွစ္ေယာက္အတူ
ျဖတ္ခဲ့တုန္းကေတာ့ေပ်ာ္လို့ေပါ့
ခုေတာ့လည္း ငါ့အျဖစ္နဲ့ငါ
မင္းလည္း မင္းအျဖစ္နဲ့မင္း
မင္းကေတာ့ဘာက်န္မလဲမသိဘူး
ငါကေတာ့ မင္းနဲ့ပါတ္သတ္တဲ့
သံေယာဇဥ္ သံစဥ္ေတြ နဲ့
ကဗ်ာေတြပဲ က်န္တယ္.။

တစ္ေယာက္တည္းရွိေတာ့တဲ့ငါ
အေဖၚမဲ့ေနသလိုပဲ
နံေဘးက ရွိေနတဲ့ ကမာၻႀကီးကလည္း ျငိမ္သက္လို့
အဲ့ခ်ိန္မွာ ငါသိလိုက္တာတစ္ခု
ငါ့ႏွလံုးသားတစ္ခ်ိဳ့ စုတ္ရိေႀကမြသြားပီဆိုတာကိုေပါ့..။

မင္းလည္းမမွားပါဘူး
အဲ့လိုပဲ ငါလည္းမမွားပါဘူး
ခ်စ္မိတဲ့ ႏွလံုးသားေတြလည္းအျပစ္မရွိဘူး
ဘယ္သူတရားခံ ဘယ္သူတရားလိုဆိုတာ
ေျပာမရတဲ့အေျခေနမွာ
မင္းအတြက္ငါ့..ေတာင္းဆုေခၽြေပးလိုက္ပါတယ္
ငါခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့ မင္း...ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါေစလို့..။

ငါတို့ ေတြ ခ်စ္ခဲ့ႀကဖူးတယ္
အခ်ိန္ဆိုတာကလည္းကြာ
တိုတိုေလးပါပဲလား
အဲ့ဒီအခ်ိန္တိုေလးမွာ မင္း နဲ့ငါ
အတူတူ ေပ်ာ္ရႊင္ႀကည္ႏူးခဲ့ႀကတယ္
ေႀသာ္ . ခုေတာ့လည္း ဒါဟာ အိပ္ မက္မ်ားလား..။

မင္းကို ငါခ်စ္ခဲ့ပါတယ္
အဲ့လိုပဲ မင္းလည္း
ငါ့ကိုခ်စ္ခဲ့မယ္လို့ ငါယံုႀကည္ေနတယ္
ငါတို့ ခ်စ္ခဲ့ႀကတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ
မင္းဘက္က ဘာေတြပါမလဲ
ဟန္ေဆာင္မွဳေတြလား ?

ငယ္ငယ္က သင္ဖူးေလရဲ့
ပုရြက္ဆိတ္ နဲ့ ႏွံေကာင္တဲ့
ငါ့ဘက္ကေတာ့ ပုရြတ္ဆိတ္ တစ္ေကာင္လိုပါပဲ.
အခ်ိန္တိုင္း ပုရြက္ဆိတ္က အစာရွာသလို
ငါကလည္း မင္းနဲ့ခ်စ္တဲ့အခ်ိန္မွာ
မင္းကို ငါ့ရဲ့ အခ်စ္ေတြကို အခ်ိန္ တိုင္းေပးခဲ့သူပါကြာ..။

တကယ္လို့သာ သံေယာဇဥ္ေတြ
လြယ္လြယ္နဲ့သာ ပ်က္ျပယ္သြားခဲ့ႀကမယ္ဆိုရင္
ဒီကမၻာမွာ
သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ့ စကားဟာ
ေပၚလာမွာေတာင္မဟုတ္ဖူး
ငါ့အေပၚထားခ်င္တဲ့
မင္းရဲ့ သံေယာဇဥ္ မရွိေတာ့ေပမယ့္
မင္းအတြက္ေတာ့ ငါ့ ရင္ထဲမွာ ထင္က်န္ေနဆဲပါပဲ..။

ကာလရာသီ ဘယ္လိုပင္ေျပာင္းလဲပါေစ
ငါ့ရဲ့ ႏွလံုးအိမ္နဲ့ ငါ့ရဲ့ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့
ဥတုရာသီေတြ မွာ ေတာ့
မင္းမ်က္ႏွာကအျမဲထင္ဟပ္ေနဆဲပါ..။

ငါ့စိတ္ထဲက စြဲလမ္းေနတဲ့ ပံုရိပ္
အရိပ္ျမင္လိုက္တိုင္း
ငါ့ရင္ေတြ အလိုလို ခုန္ခုန္ေနတာေလ
ငါလိုက္ရွာေနဆဲပဲ
ငါ့ရဲ့ ရင္ခုန္စရာ ပံုရိပ္လႊာကိုေပါ့.။

ဘယ္ဆီကိုငါသြားကမလဲ
ဘယ္နားမွာငါေနကမလဲ
မင္းနဲ့ငါဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ေ၀းေနပီလဲကြာ
ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေနရာကိုေရာက္ေရာက္
အျမဲတမ္း ငါသတိတရရွိေနတာ မင္းပါ။

ေန့ဘက္မွာ ေနမင္းကထြက္တယ္
ညဘက္မွာ လကထြက္မယ္
ႀကယ္ေလးေတြေတာင္အဆစ္ပါလို့
ငါ့မွာက် ေနမထြက္ လမထြက္ပဲ
ဘာလို့မ်ား မိုးေတြအံု့ေနကတာလဲ
အဲ့ဒီမိုးေတြ ငါ့ေပၚဘယ္ေတာ့မ်ားရြာသြန္းမွာလဲ
မိုးစက္ေတြနဲ့ အတူ မင္းရဲ့
ငါမေတာင္းဆို၀ံ့ေသာအရာမ်ားသာ
ျပန္လည္က်လာခဲ့ရင္ျဖင့္...။

မင္းေႀကာင့္ေတာက္ပခဲ့ရတဲ့
ငါ့ရဲ့ တစ္ညေနေလးဟာ
ခုေတာ့လည္း မင္းေႀကာင့္ပါပဲ
ျပန္လည္ေပ်ာက္ရွသြားခဲ့ရပါေကာလား.။

ေကာင္းကင္ႀကီးေတာင္မွပဲ
အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းတတ္ေသးတာ
မင္းလိုလူကေျပာင္းသြားတာကို..
ငါဘာလို့မ်ား လြမ္းဆြတ္ေနမိတာပါလိမ့္...။

ငါ့ရဲ့အနာဂတ္လမ္းေလးတစ္ခု
ခုေတာ့လည္း မင္းရဲ့ အမုန္းေတြသင့္ပီးေတာ့
ေလာင္ျမိဳက္ေနတာ မင္းမသိေလေရာ့လား
ဘယ္အျငိဳးေတြေႀကာင့္မ်ား
မင္းငါ့ကိုအမုန္းေတြနဲ့ ပစ္လြတ္ေနကတာလဲ..။

ငါျပန္ျပန္ေတြးႀကည့္မိပါတယ္.
တကယ္ပါပဲ ငါကဘာလို့မ်ားမွ
မျမင္ကတဲ့ ႀကိဳးတန္းေပၚသြားပီးကေနတာလဲ
သီခ်င္းေလးေတြေတာင္ဆိုးညည္းလို့ေလ
မင္းေတာင္ နားေထာင္ခဲ့ေသးတယ္ေနာ္..။

ေႀသာ္..ခုေတာ့လည္း
မင္းရဲ့ ခပ္အက္အက္ အနမ္းတခ်ိဳ့ကို
ရူးမိုက္မိခဲ့တဲ့ ငါသာ
အလြမ္းေတြနဲ့မ်က္ႏွာသစ္ေနရပီေပါ့ကြာ...။

ကႏၱာရတြင္းမွာ ငါတစ္ေယာက္တည္းရယ္
ေနာက္ ေတာထဲမွာ လည္းလမ္းေပ်ာက္ေနေလရဲ့
ႏြား ေက်ာင္းသားေတြက ႏြားေပ်ာက္ ရင္လိုက္ရွာသလို
ငါကလည္း အခ်စ္ေပ်ာက္လို့ လိုက္ရွာေနတာပါကြာ .
သူကေတာထဲမွာ မ်က္ေစ့လည္ေနတယ္ သူ့ႏြားေလးအတြက္
ငါကေတာ့ ငါ့ႏွလံုးသားအတြက္ အခ်စ္ႏြံထဲမွာ.။

ႏြားေက်ာင္းသားက ရွားရင္းနဲ့ သူ့ႏြားေလးကို
ျပန္ေတြ့ေကာင္းေတြ့ႏိုင္ေသးတယ္ကြာ
ငါကေတာ့ ျပန္ေတြ့ႏိုင္ပါ့ေတာ့မလားမသိဖူး
ငါျပန္ေတြ့မယ့္ ေနာက္ဆံုးေန့အထိ
ငါဆက္ရွာေနမွာပါကြာ .ငါ့ႏွလံုးသားအတြက္ ..။

ေနာက္ေက်ာကိုဓါးနဲ့ ထိုးခ်င္ထိုးပါ
ငါ့ႏွလံုးသားကိုေတာ့ ခ်မ္းသာရာေပးလိုက္ပါ.ကြာ
ဘာလို့ လည္းဆိုေတာ့
မင္းကိုခ်စ္ေနတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသားေလး
ငါ့ေသြးေတြနဲ့ ညစ္ပတ္ကုန္မွာ ငါမလိုလားလို့ပါကြာ .။

ေတြးမိလာတိုင္း မ်က္ရည္ေတာ့မ၀ိုင္းမိပါဖူး
သတိရမိတာေတာ့အႀကိမ္ႀကိမ္ပဲ
ဒဏ္ရာေတြ ဗလပြနဲ့ ငါ့ကိုယ္ေပၚမွာ
ဓါးခ်က္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား
ငါ့ႏွလံုးသားကေတာ့ မင္းအတြက္ ျဖဴစင္ေနဆဲပါပဲကြာ..။

ရင္မွာတြယ္တာပီးမွ
ေမ့လို့ရမတဲ့လားကြာ
ငါ့မာနေတြကိုေတာင္
မင္းေရွ့မွာ
ငါခ၀ါခ်ခဲ့တာ အခါခါေပါ့.။

ငါ့စိတ္ေတြကို
ငါကိုယ္တိုင္းအတင္းေရႊ့လ်ားခိုင္းခ်င္မိပါရဲ့
ေမ့ထားရံုနဲ့ ရမယ္သာဆိုရင္
ငါမင္းကိုေမ့ထားႀကည့္ခ်င္တယ္
တကယ္ေမ့သြားမယ္ဆိုရင္ေပါ့..
ငါမင္းကိုမေမ့မမုန္းႏိုင္ဘူး....တစ္ေန့လံုးေပါ့ ။

ငါ့စိတ္ေတြကို မင္းယူငင္ေခၚေဆာင္ရာေနာက္မွာ
လိုက္ေနခဲ့မိေလရဲ့
ငါ့ ရင္တြင္းမွာ မင္းအတြက္
ရင္းတြင္းေႏွင္ဖြဲ့ သံေတြကို
ငါတြန္းလွန္ေနရင္းနဲ့ပဲ
ငါ နစ္ျမဳတ္ေနပီ
မင္းရဲ့မာယာျမစ္ထဲမွာေပါ့ ...။

ငါ့စိတ္ေတြ ေန့ေရာညေရာမေပ်ာ္ဖူး ကြာ
မင္းကိုေမ့မရလို့ထင္ပါရဲ့
ငါ့ရဲ့အႀကင္နာအရီပ္ေတြ
ငါ့ရဲ့အလြမ္းစိတ္ေတြကို
မင္းျမင္သာမယ္ထင္ပါရဲ့ ..
မျမင္လွည့္ခဲ့ဖူးဆိုရင္လည္း
ငါရဲ့ ႏွလံုးသား ထဲ ကမ်က္ရည္ေတြကိုေတာ့
မင္းျမင္သားတဲ့အထိ
ငါေစာင့္ပီးျပေနရေတာ့မွာေပါ့ကြာ..။

ငါဟာ….
ေတေလတစ္ေယာက္လို ရြက္လႊင္႔ရင္း
ရာသီတစ္ခါ လည္ပါတ္လို႔
ေမ႔လို႔မရတဲ႔ ဒဏ္ရာနဲ႔
အသစ္တဖန္ ျပန္လည္ရင္းႏွီးခဲ့ျပန္ျပီေလ။

တအံုအံု တေႏြးေႏြးနဲ႔
ညာဘက္ရင္ဘတ္နဲ႔ ကပ္လ်က္အခန္းမွာ
ေမႊးခဲ႔တဲ႔မီးက အခုထက္ထိ
ေလာင္ကၽြမ္းေနတုန္းပဲ

ငါစိုက္ခဲ႔တဲ႔ ႏွင္းဆီပင္မွာ
ဖြင္႔မေျပာျဖစ္တဲ-
စကားေတြ ပြင္႔ခဲ႔တယ္……
ငါယံုၾကည္ခဲ႔တဲ႔ အနာဂတ္မွာ
အရႈံးေတြနဲ႔ပဲ ရင္းႏွီးခဲ႔ရတယ္

ေကာင္မေလးေရ….
အခ်စ္ကံေခသူပါလို့ ေျပာရမလား
တခါမွ အေရာင္မစြန္းထင္ခဲ႔တဲ႔
ကိုယ္က်င္႔တရားကို မင္း
ဘာေၾကာင္႔ မယံုၾကည္ခဲ႔တာလဲ

မတူညီတဲ႔ အရာေတြၾကားက
ရွင္သန္ခြင္႔မရတဲ့ ငါ႔အခ်စ္အတြက္
တစ္ခြန္းတည္းပဲ ေျပာမယ္
မင္း……မွန္ပါတယ္

အမွတ္တမဲ႔ ျပဳမိတဲ႔ အမွားအတြက္
ငါဆံုးရႈံးခဲ႔ရတာ မင္းရဲ႕အခ်စ္
ဒါဟာ….ငါ႔ဘ၀က်ဆံုးျခင္းရဲ႕
ကံၾကမၼာလား……….

အခ်စ္ဆိုတာ ထိုက္တန္မွ
ပိုင္ဆုိင္ခြင္႔ရွိတဲ႔ အရာပါ
ေကာင္မေလးရယ္……
ငါဟာ မင္းအတြက္
ဘာမွမဟုတ္ခဲ႔တဲ႔ေကာင္ပါ
ဒါေပမဲ႔
ငါတကယ္ျဖဴစင္ခဲ႔တာကို
မင္းယံုၾကည္တယ္ဆို ရင္….
ငါ…..ေက်နပ္မိပါျပီ-

ခါးသီးတဲ႔ ဒီေ၀ဒနာေတြ
တနင္႔တပိုးနဲ႔ ဘ၀ကို
ငါ………………
ဆက္လက္ရွင္သန္ေနမယ္

သတိရတိုင္း...ျပန္ဆံုဘို႕ ပဲ..
အေတြးရွိေနတဲ့..စကၠန္႕တိုင္း...ေလ

တကယ္တမ္းက်ေတာ့
တစ္ကိုယ္တည္း လြမ္းေနရတာ
ငါပါပဲဲကြာ....။

တစ္ရက္ကေလးမျမင္ တစ္ရက္ကေလးမေတြ့ရဘူးဆိုရင္
ငါ့ကိုေမ့ဖို့ပဲ မင္းႀကိဳးစားေလမလား ။
မင္း ငါ့ကိုေမ့ဖို့ စိတ္ေတြေမြးေနျပီလားကြာ
မင္းကေတာ့သိပါ့မလား ငါတစ္ကိုယ္တည္းအားငယ္ပူေဆြးေနတာကို။

ငါ့ဆီ၀င္လာခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ မင္း၀င္လာတယ္
မလာခ်င္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ မင္းျပန္သြားတယ္
ငါ့၊ရင္မွာ မင္းနဲ့ပတ္သတ္တဲ့ ႀကိဳးေတြတြယ္ငင္ေနတာ
မင္းအသိဆံုးပါပဲကြာ.......။

ခုေတာ့ ငါရင္နဲ့မခ်ိေအာင္ပူေလာင္ေနရျပီ
ဒါကို မင္းမ်ားမသိဟန္ေဆာင္ေနမလား
ေနာက္ မင္းအျပံဳးေတြက ငါ့ကိုေလွာင္ေျပာင္ေနျပီလား....??

ငါ့မွာေတာ့မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးေနရတာ မင္းမ်ားလွည့္ႀကည့္ေလမလားလို့ေပါ့
ေစာင့္ေမွ်ာ္ကာ အထက္ထက္ေအာ္ေခၚေနမိတာပါ။။။

မင္းကေတာ့ ပေဟ႗ိေတြ အထက္ထက္ငါ့ကိုေပးေနတယ္ကြာ
ငါ့မွာေတာ့ရံုစားလို့ ခုေတာ့လည္း
တစ္ေယာက္တည္းရယ္ ရင္ထဲမွာကြဲေႀကခဲ့ရေပါ့.....။။။။

ေကာင္မေလးေရ.........

လြဲမွားေနတဲ့ သံဇဥ္ေတြကို

မင္းရင္ထဲက သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႕

ေၿပာင္းေပးလွည့္ပါလား...။

တခ်ိဳ႕ေသာအၾကည့္ေတြထဲ

နစ္ေၿမာမိတဲ့ အခိုက္မွာ

ညဘက္မွာ တမ္းတရတဲ့

ေကာင္းကင္ရဲ႕ အလင္း

မင္းရဲ႕အၾကည့္နဲ႕ မလဲနိုင္ခဲ့ဘူး..။

ေၿပာဖူးတဲ့ စကားေတြထဲ

နစ္ေၿမာေနေလာက္ေအာင္

မင္းကလြဲၿပီး

ဘယ္သူမွ မစြဲေဆာင္နိုင္ခဲ့ဘူး..။

တိုက္ဆိုင္မွုေတြ မင္းနဲ႕ေတြ႔ခဲ့ရင္

ၿမဴမွုန္လို ေ၀၀ါးတဲ့အတိတ္က

တို႕ရဲ႕ အေတြးပံုရိပ္ေတြကို

မင္း ေလဟာနယ္မွာ ေရာက္ေနတဲ့ခ်ိန္ေလး

သတိရေပးပါ။။။

ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္မိတဲ့ ဦးထီး ရဲ့ သီခ်င္းစာသားေလးပါ.။

ရာသီေျပာင္းခ်ိန္မွာ အေဖၚကြာလို႔ .. အျပင္ေရာ အတြင္းေရာ ဥပါဒ္၀င္ ..
ေမာင္တစ္ေယာက္ထဲဘယ္လို ေနရွာမလဲ .. ၾကင္နာသူေလးစဥ္းစားေနရင္ ..
ျမည္သံတိတ္ဆိတ္လို႔ .. အသက္မဲ့တဲ့ ရက္ေတြမွာ ..
ကိုယ္တစ္ေယာက္ စိတ္ေျဖသာၿပီ ..
ရင္ခုန္သံတိုးတိုးေလး .. ၾကားရမယ့္ရက္ေတြကို ..
ကိုယ္ေစာင့္ရႀကိဳးနပ္ၿပီ ...

ေရႊလက္တြဲတုန္းက သူ႕ဖ၀ါးႏုႏုရဲ႕
အထိအေတြ႕ကို ျပန္ေအာက္ေမ့မိတဲ့ အခါတိုင္း ..
ေနပူႀကီးထဲမွာ ဒီဘ၀လမ္းခရီးကို ..
ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႕ခန္႔မွန္းရင္း စြမ္းအားနဲ႔ျပည့္ ...

ေရႊပါးျပင္ အပ္တုန္းမွာ .. သူ႕အနမ္းဖြဖြရဲ႕
ႏူးညံ့မွဳ ျပန္အမွတ္ရမိတဲ့ အခါတိုင္း ..
ေပ်ာ္ေအာင္အိပ္မရတဲ့ ဒီညခ်မ္းခရီးကို
ျဖတ္သန္းဖို႕ခန္႔မွန္းရင္း စြမ္းအားနဲ႔ျပည့္ ...

နာေန၊ဖ်ားေနရင္ ဘယ္သူက .. လာၿပီးေစာင့္ေရွာက္ေပးမလဲဟင္ ..
ဆင္ျခင္ၿပီးေနပါ ေမာင္ရယ္ေနာ္ .. လူႀကံဳနဲ႔ စကားေလးပါးလာရင္ ..
အေနအထိုင္ဆင္းရဲလို႕ စိတ္ညစ္တဲ့ ရက္ေတြမွာ ..
ကိုယ္တစ္ေယာက္ ေမြ႕ေလ်ာ္သာၿပီ ..
သူကိုယ္တိုင္ တယုတယနဲ႔ .. ျပဳစုမယ့္ရက္ေတြကို ..
ကိုယ္ေစာင့္ရႀကိဳးနပ္ၿပီ ...

ေရႊလက္တြဲတုန္းက ခ်စ္ၿပံဳးလွလွနဲ႕
မခို႔တရို႕ေလး ရင္ခြင္ကို ေျပး၀င္တာေတြ ..
အိပ္မက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးရယ္္ ဆိုတဲ့ အသိေလးနဲ႔
ႏွလံုးသားမွာၾကည္ႏူးမွဳေလး ၾကြင္းက်န္ေန ...

မိန္းမဆိုးေရ......
မင္းငါ့ကိုညာေနတာလားကြာ.
ငါဆိုတဲ့ ငါကလည္း
ဘာလို့မ်ား မင္း ညာတာေတြကိုမွ
ေက်နပ္မိေနရတာလဲ.
မင္းညာေနတာေတြကို ငါယံုႀကည္ေနမယ္ .
ဒါအျမဲေပါ့.။

မိန္းမဆိုးေရ......
မင္းငါ့ကိုလွည့္စားေနတာလားကြာ.
ငါဆိုတဲ့ငါကလည္း
ဘာလို့မ်ား မင္း လွည့္စားေနတာေတြကိုမွ
ေက်နပ္ေနမိခဲ့တာလည္း
မင္းလွည့္စားေနတာေတြကို ငါအျပစ္မယူရက္ဖူး .
ဒါအျမဲေပါ့။

မိန္းမဆိုးေရ...
မင္းငါ့ကိုဟန္ေဆာင္ေနတာလားကြာ.
ငါဆိုတဲ့ငါကလည္း
ဘာလို့မ်ား မင္း ဟန္ေဆာင္တာေတြကိုမွ
ေက်နပ္ေနမိခဲ့တာလည္း
မင္းဟန္ေဆာင္ေနလဲ ငါဆက္ခ်စ္ေနမွာပါ
ဒါအျမဲေပါ့.။

မိန္းမဆိုးေရ.......
မင္းကိုငါ စြန့္လြတ္ဖို့ အခါခါႀကိဳးစားမိပါရဲ့
ငါဆိုတဲ့ငါကလည္း
ဘာလို့မ်ား မစြန့္လြတ္ႏိုင္ပဲ
အႀကိမ္ႀကိမ္ရွံုးနိမ့္ခဲ့တာလည္း
ငါမင္းကိုဘယ္ေတာ့မွ စြန့္လြတ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး
ဒါအျမဲေပါ့ .။

မိန္းမဆိုးေရ.........
အခုေတာ ့ငါ မင္းအေႀကာင္းေတြေတြးေနေလရဲ့
သတိရျခင္းေတြနဲ့ေပါ့
ငါ မင္းအမုန္းေတြကိုလည္း
ႀကိဳဆိုႏိုင္ျခင္းရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး..
ငါရူးမိုက္ေနတာလား
ရင္မွာသိမ္းထားဆဲပဲ
မင္းတြက္ခ်စ္ျခင္းေတြကို..
ဒါ အျမဲေပါ့.။

မင္းရဲ့အၿပဳံးေတြေပၚကို
ခဏခဏကိုယ္လဲက်
အိပ္မရတဲ့ညေပါင္းလဲ
မနည္းေတာ့ၿပီ..........၊

ဟန္ေဆာင္မႈေတြကို
အရွက္ေၿပေလးနဲ ့
မ်က္ရည္နဲ ့အတူေမွ်ာခ်
အဓိက ကမင္းကို
ေမ့လို ့မရတာပါပဲ.......၊

တမင္သက္သက္လို ့
မင္းမရည္ရြယ္ခဲ့ေပမယ့္
တကယ္ဆို ့နင့္ရတာကငါပါ
အၿပစ္မဖို ့ရက္ခဲ့ ............၊

ေၾကကြဲမႈသက္သက္နဲ ့ေတာ့
မင္းကို ငါစဲြခ်က္မတင္ရက္ပါဘူး
ရူးမူးစြာေၾကကဲြရင္းနဲ ့
ငါဟာ ကဲြေၾကခဲ့ရတာပါ......၊

မၿမင္ရက္လို ့ပဲၿဖစ္ၿဖစ္
အၾကင္ခက္လို ့ပဲၿပစ္ၿပစ္
မင္းမခ်စ္လို ့ထားရစ္ခဲ့တာ
အခုေတာ့.....တစ္ခါက ၿဖစ္သြားၿပီေပါ့
ငါ့အတြက္ကေတာ့ ......
တစ္ဘ၀စာ....။

အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ညေပါင္းမ်ားစြာ
ဘာေႀကာင့္လဲလို့စဥ္းစားမိတဲ့အခါ
ငါ့အေတြးအိမ္ေရွ့လမ္းမွာက
မင္းျဖတ္ေလ်ွာက္သြားတာကိုျမင္လိုက္ရတာပဲေကာင္မေလးေရ............
ရင္းႏီွးစြဲလမ္းေနတဲ့မင္းပံုရိပ္ေတြက
ငါ့မ်က္လံုးထဲမွာေတာ့
လဝန္းမွာယုန္ရုပ္ထင္သလို
ဘယ္ေတာ့မွဖ်က္မရတဲ့အျမင္မ်ိဳးနဲ႕
ငါ့မ်က္ဝန္းမွာစြဲထင္ေနမိျပီ ေကာင္မေလးေရ.............။
နာက်င္မွဳနဲ့ယွဥ္တဲ့သတိရျခင္းေတြ
ရင္မွာျဖစ္တည္ခဲ့ရင္ေတာင္
အဲ့ဒီနာက်င္မွဳေတြကို
ေဖ်ာက္ဖ်က္မရဘူးဆိုတာ
မင္းမသိတဲ့ငါ့အေႀကာင္းေတြထဲက
တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းေပါ့..ေကာင္မေလးရယ္.............။

ခ်စ္ရတာကတစ္ရက္ လြမ္းရက္ကေတာ့တစ္ေထာင္
ဘယ္သူမွ ေရွာင္လြဲလို့ မရႏိုင္တဲ့
ကံႀကမၼာ ျပဌာန္းခ်က္မွာ
ငါ့တို့ရဲ့ လြမ္းဆြတ္ျခင္းဒဏ္ရာေတြကို
စာမဖြဲ့ခ်င္ေတာ့ပါဘူး...။
လြမ္းရက္ရွည္ေန့စြဲေတြ ကုန္ခဲ့ေလသမွ်
အျမဲထာ၀ရ ရင္ထဲကျမစ္တစ္စင္းဟာ
ခ်စ္ျခင္းေတြ အခါခါစီးစဥ္းတယ္ ခ်စ္သူ..
ဆံုစည္းခြင့္ဆိုတာ ဘယ္အခါးမ်ားလဲ.?
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အေျခခံဘ၀ေပးေတြ အတြက္
ေအးစက္စက္ေန့ရက္ေတြေအာက္မွာ
မေရာက္တမ္း ေလွ်ာက္လွမ္းရဦးမယ့္
အလြမ္းခရီးဆံုး ပန္းတိုင္အထိ
ခ်စ္ျခင္းရ့ဲ ခြန္းဖြဲ့ဆိုသံေတြကို
သတိတရ ရွိႀကရေအာင္ခ်စ္သူ..။
ဘယ္အရာကိုမွ ငါ ယိုးမယ္မဖြဲ့ခ်င္ဘူး
အက်ိဳးအေႀကာင္းေတြ တည္ရွိေနျပီးသားပဲ
ကံ တရားကစီမံမွာပဲေလ
ေနသားက်ေအာင္ေတာ့ ငါႀကံေဆာင္ရေတာ့မွာေပါ့
ျမတ္ႏိုးစြာ ေႏွာင္းရစ္ခံရတဲ့ အခ်စ္ေတြကို
ဘ၀စင္စစ္ တစ္ခုထဲကို ေခၚေဆာင္ဖို့
( ေခတၱ ) ေ၀းေနရတဲ့ အခိုက္ အတန့္ေတြမွာ
ဘ၀ရဲ့ ရိုက္ခတ္မွဳဒဏ္ေတြကို ႀကံ့ႀကံ့ခံရင္းနဲ့
ေမွ်ာ္လင္းျခင္း တစ္ခုတည္းနဲ့ အသက္ဆက္
လြမ္းရက္ေတြမရပ္တန့္ခဲ့ရင္လည္း
ရွိေစေတာ့ေပါ့.....ခ်စ္သူေရ..........။။။

ငါ့ညေနခင္းတစ္ခု
ဘာလို့မ်ားခ်ိဳဲ့တဲ့ေနတာပါလိမ့္ .........
ငါ့ေရွ႔မွာရြက္ေႀကြ တစ္ခ်ိဳ့
ေျမမွာပ်ံ့ႀကဲလို့
မိုးတိမ္ေတြကလည္း ငါႀကည့္လိုက္ကာမွ
ဘာလို့ျပန့္ႀကဲကုန္တာလည္း.
ငါ..လိုက္ရွာႀကည့္ေနတယ္..
သူတို့ေတြႀကားထဲမွာမ်ား ငါ့ခ်စ္သူအေငြ့အသက္ေလးမ်ားေရာက္ေနမလားလို့.
ငါေငးေမာေနမိတယ္..ဘယ္ေလာက္ႀကာျပီလဲ.....။
ငါတို့ွႏွစ္ေယာက္ရဲ့အနမ္းခခဲ့တဲ့
ႏွစ္ကိုယ္တူညေတြကို ငါျပန္တမ္းတမိတယ္
အဲ့ညေတြက ငါ့နားထဲမွာ
တီးတိုးပ်ံ၀ဲေနတာက
ငါ့ခ်စ္သူစကားသံေတြေပါ့.........။။
ငါ့အလြမ္းေတြ....
စက္ကန့္နဲ့အမွ်ေတာ့ ငါမလြမ္းခဲ့ရေပမယ့္
ငါ့ရင္ဘက္ကလာတဲ့ ရင္ခုန္ႏွဳန္းေတြနဲ့ ထက္တူေတာ့
ငါ..မင္းကိုတမ္းတေနပါတယ္..ခ်စ္သူရယ္..
ငါသိလိုက္ျပီ.
ဘာေႀကာင့္ငါ့ညေနခင္းေလးခ်ိဳ့တဲ့ေနတာလည္းဆိုတာကို...။။။။။

အစိမ္းစိမ္းခ်ိဳးခံလိုက္ရတဲ့....ငါ့သစ္ပင္မွာ.....

ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္းသစ္သီးေတြ...အမွည့္လြန္လို႕......

တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြက်...........................

ဒီတစ္ညေတာ့.......ငါ..တိတ္ဆိတ္စြာ...လြမ္းပါရေစ.........။

ေကာင္မေလးေရ.......ေကာင္းကင္ေပၚက က်လာမဲ့....ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကုိ...လွမ္းေမွ်ာ္တဲ့ငါ့ အတြက္.....

က်လာတာက....ငါ့လည္ပင္းကိုစြပ္မဲ့ႀကိဳး........

ခပ္တိုးတိုးေတာ့...ေျပာေန ၾကေပမယ့္...ငါ့နားေတြက.....အသားႏုမတတ္ေသးဘူ.....။

အျဖဴေရာင္ အ႐ုပ္ေတြ.....ၾကားမွာ...အလူးလူး အလိမ့္လိမ့္ နဲ႕....

အသက္႐ူမ၀ေသးတဲ့...ငါ့ႏွလံုးသားက..

မင္းရင္ဘက္ကိုပုတ္ခတ္ခဲ့ေပမယ့္............မင္းကုိျမင္ရဖို႕ေတာင္အလွမ္းေ၀းလွတယ္....

.ဘာ့ေၾကာင့္မွန္းမသိေပမယ့္......မင္းအေၾကာင္းေတြးမိတုိင္း.........

တာရာမင္းေ၀...ရဲ႕ စကားတစ္ခြန္းကိုု.... ငါသတိရမိတယ္.............

(ဖဲေမြ႕ယာေပၚမွာအိပ္မွ မဟုတ္ပါဘူး......

ေက်ာက္ခင္းလမ္းမွာ အိပ္တဲ့ သူ လည္း...နတ္သမီးအိမ္မက္...ကို မက္ခြင့္ ႐ွိတယ္)......

ငါ့မွာေတာ့...ျမစ္က်ိဳးအင္းေတြျပတ္ေ႐ြ႕စဲ..........

ေရာဂါတတ္ေနတဲ့....လမင္းဟာ.....တိမ္ေတြကိုဘယ္လိုကုစားေပးမွာလဲ..............

ဒါဆို...ငါ့အိမ္မက္ေကာ...................

အေရာင္ေတြဆိုးရမွာလား.......

ၾကားလိုက္ရတာက...တံခါးပိတ္သံ..တစ္ခ်က္......

စက္မသြားေတာ့တဲ့...နာရီတစ္လံုးလို......

မင္းဟာ......ငါ့အေတြးထဲမွာ အသားက် လ်က္........

စားသားပ်က္ခဲ့တဲ့........ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို.........

အရာရာကို.....ေမ့ႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားရဦးမယ္......................။

ဘယ္အရာမွာမဆိုေၾကာက္တတ္တဲ့ငါက
ေနရာတိုင္းမွာ ရုွံးေနခဲ့တယ္....
ဒါေပမဲ့..ဘ၀ေပ်ာ္ေအာင္ေနခဲ့တယ္
ငါ့ရဲ႕ေၾကာက္စိတ္ေတြကိုဖုံးကြယ္ျပီး
မေၾကာက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့တယ္။

ဟန္ေဆာင္မႈကၾကာရွည္မခံဘူး...
ခု..ငါ့ေၾကာက္စိတ္ေတြျပန္ေပၚလာျပီ။
ဒါေပမဲ့..ငါ့နားမွာတစ္ေယာက္မွမရွိဘူး။
ခင္မင္ရတဲ့လူေတြကဘယ္ေတြေရာက္ေနၾကလဲ..........

သူတို႕အားငယ္ေနခ်ိန္မွာ ငါအားေပးခဲ့တယ္
ငါ့အလွည့္ၾကေတာ့တစ္ေယာက္မွမရွိဘူး။
ခု........ေ႔ရွဆက္ရမဲ့လမ္းမွာေတာ့ငါေၾကာက္ေနလို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး။
ဘယ္သူမွမရွိလဲေနတတ္ေအာင္ သင္ေပးၾကပါ။

အစကတည္းက တစ္ခုလုံးေပးမွ

တစ္၀က္ပဲရမယ္ဆိုရင္

ဘာတစ္ခုမွ လိုခ်င္မိမွာ မဟုတ္ဖူး

လက္ေတြ႕မွာ

ရခ့ဲဖူးတာေရတြက္

အားလုံးတစ္၀က္ခ်ည္းပါပဲ

အစအဆုံး

တစ္ခုလုံးရဖို႔

ဘယ္ႏွစ္ခုေပးရမလဲဟင္

တကယ္ပါ . . . စိတ္ထဲမွာထင္မိတယ္

လူဆိုတာ . . . တစ္ခါတခါ

ေရဆာမေျပတ့ဲ ျမစ္တစ္ဆင္းလဲ ျဖစ္ေနႏိုင္တာပဲေနာ္

ယုံတတ္မယ္ဆိုရင္ေလ . . . ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ . . .

လေရာက္ငတ္တ့ဲလူတစ္ေယာက္

ကဘာေျမႀကီးေအာက္မွာ (အမွန္တကယ္)

တကယ္ ရွိေနပါတယ္ကြာ . . .

ဘ၀တစ္ခုလံုး ငါပံုေပးခဲ့ပီးသားပါ

အလြမ္းေတြခမ္းနားေနတာ

ငါ့အတြက္ေတာ့ မဆန္းေတာ့ဘူး

ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားႀကည့္လိုက္တဲ့အခါႀကေတာ့

ခြဲခြာခ်ိန္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ေလးဟာ

ငါတို့ ႏွစ္ေယာက္ခ်စ္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြရဲ့

ဇတ္ရွိန္အျမင့္ဆံုး ဇတ္ကြက္ေတြေလး....။

မေ၀းခဲ့ရင္ေကာင္းမွာပဲလို့

ငါဆႏၵရွိခဲ့တယ္

ဒါေပမယ့္ ငါတို့အခ်စ္ေတြက

မေသမွမေသေသးပဲ

ငါတိုႏွစ္ေယာက္ရင္ထဲမွာ

တစ္ဦးစီရဲ့ ခ်စ္ခ်င္းေတြကို

ပိုင္ဆိုင္ေနႀကေသးတယ္ေလး....။

ေကာင္းကင္တစ္ခုတည္းေအာက္မွာ

တည္ရွိေနႀကရင္းနဲ့

တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီေနႀကရင္း

တေငြ႔ေငြ႔ေလာင္ကၽြမ္းရင္းနဲ့

ဆက္ခ်စ္ႀကတာေပါ့..။